Αλλαγές, αλλαγές, αλλαγές…

Πραγματικά με πιάνει ένα κάτι τις που και που με την ταχύτητα που τρέχουν οι εξελίξεις στην καθημερινότητά μας. Πόσο καταλαβαίνουμε, νοιώθουμε τις αλλαγές που επιφέρουν τα τεχνολογικά εργαλεία σε διάφορους τομείς της ζωής μας; Σε τομείς που ίσως δεν πήγαινε το μυαλό μας ότι θα μπορούσαν να επηρεαστούν… Ή τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό. Και το πιο εντυπωσιακό: τις υιοθετούμε τόσο γρήγορα! Σε σημείο που σύντομα να λέμε “μα πως μπορούσαμε χωρίς αυτό πριν;”. Και το πριν να αντιστοιχεί σε 1-2 μήνες…

Για να μην αναλύσω γνωστές εικόνες που πολλοί από εμάς έχουν ακούσει, δει, συζητήσει το τελευταίο διάστημα σχετικά με κινητά, υπολογιστές, gadgets κλπ κλπ: σήμερα είδα μέσω φίλης ότι μπορείς να επιλέξεις το δικό σου παπούτσι. Με τη φράση “το δικό σου”, εντάξει, δεν κυριολεκτώ, αλλά οι επιλογές των συνδυασμών που μπορεί να κάνει ο υποψήφιος αγοραστής είναι χιλιάδες. Επιλέγω το χρώμα της σόλας, του λογότυπου της μάρκας, των κορδονιών, της γλώσσας, ακόμη και να γράψω τη δική μου μικρή λέξη στο πίσω μέρος του παπουτσιού αντί για τη μάρκα.

Το πακέτο προώθησης δένει απίστευτα με τις διαθέσιμες επιλογές περιστροφής του τελικού αντικειμένου, το μοίρασμα του μέσω καναλιών κοινωνικής δικτύωσης, την αποστολή σε φίλους να διαλέξουν ποιο από τα δύο υποψήφια παπούτσια τους αρέσει περισσότερο, την αποθήκευσή του για μελλοντική αναφορά ή παραγγελία, ακόμη και το σχεδιασμό banner με διάφορα φόντα είτε για κινητό, είτε για iPad, είτε για υπολογιστή…

Νομίζω ότι η περίπτωση αυτή της Nike (την παρακολουθώ αρκετό καιρό) είναι από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα σωστού marketing, φρέσκων τεχνικών, σωστού σχεδιασμού ώστε ο πελάτης δύσκολα να πει όχι. Περισσότερα δείτε εδώ: http://store.nike.com/gr/en_gb/product/zoom-breathe-2k11-id-tennis-shoe/#?mid=298686465&sitesrc=dl_usid. Αξίζει να παίξετε λιγάκι με τις διαθέσιμες επιλογές και να δείτε το παπούτσι που θα θέλατε… Πατήστε επίσης πάνω στην εικόνα του παπουτσιού να τη δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος. Το “ANDY” φαίνεται στο πίσω μέρος όπως και τα χρώματα της επιλογής μου, με το πορτοκαλί να ξεχωρίζει…

Προτάσεις για αντίσταση στη μιζέρια μας

Μπορεί να μην τρελαίνομαι με κείμενα του στυλ: μάθε το Χ σε 10 λεπτά, πώς να γίνεις εκατομμυριούχος, άδραξε το αύριο με 12 τρόπους κλπ., αλλά διαβάζοντας την παρακάτω λίστα (που μου ήρθε με mail) που αρχικώς μοιάζει απλοϊκή, σε μερικά σημεία είδα ότι …στέκει και είναι εφαρμόσιμη.

Δε μοιάζει με γενική λίστα τόνωσης – αυτοβελτίωσης. Περισσότερο μου κάνει για απαντήσεις-λύσεις της σημερινής απάλευτης κατάστασης που πολύ ευκολότερα από ποτέ μας οδηγεί σε καταθλιπτικές συμπεριφορές.  Έχω την αίσθηση ότι μερικά αν μπορέσουμε να υιοθετήσουμε και τα περάσουμε στην καθημερινότητά μας μπορεί πραγματικά να μας δώσει μια δόση οξυγόνου, θετικής προσέγγισης, σταδιακής απεμπλοκής από το βουνό των προβλημάτων. Ξεκινάμε;

• Μείνε σιωπηλός τουλάχιστον 10 λεπτά καθημερινά. Απομονώσου αν είναι απαραίτητο.
• Άκου καλή μουσική όλες τις ημέρες, που αποτελεί γνήσια τροφή για το πνεύμα.
• Σαν σηκώνεσαι το πρωί πες αυτό: “Σήμερα ο στόχος μου είναι…”
• Να ζεις με τις τρεις λέξεις: Ενέργεια, ενθουσιασμό, κατανόηση του άλλου.
• Παίξε περισσότερο από τον περσινό χρόνο.
• Διάβασε πιο πολύ από πέρσι.
• Κοίτα τον ουρανό τουλάχιστον μια φορά την ημέρα Συνειδητοποίησε τη μεγαλοσύνη που σε περιτριγυρίζει.
• Όντας ξύπνιος, ονειρέψου περισσότερο.
• Τρώγε περισσότερα φυσικά φρούτα και λαχανικά και λιγότερο βιομηχανοποιημένες τροφές ή παράγωγα σφαγής.
• Τρώγε ξηρούς καρπούς, πίνε πράσινο τασάϊ, πολύ νερό και ένα ποτήρι κρασί την ημέρα (βεβαιώσου πως το συνοδεύεις με κάτι που σου αρέσει και με παρέα κάποιου που αγαπάς).
• Κάνε να γελάσουν τρία πρόσωπα την ημέρα.
• Τακτοποίησε το σπίτι, το αυτοκίνητο και το γραφείο σου και άσε την νέα ενέργεια να πλημμυρίσει τη ζωή σου.
• Μη σπαταλάς τον πολύτιμο χρόνο σου σε κουτσομπολιά, πράγματα του χτες, αρνητικές σκέψεις και θέματα που είναι έξω από τον έλεγχό σου. Επένδυσε την ενέργειά σου στα θετικά του σήμερα.
• Κατάλαβε πως η ζωή είναι ένα σχολειό που ήρθες για να μάθεις. Τα προβλήματα είναι μαθήματα που πάνε κι έρχονται και ό,τι μάθεις από αυτά θα ’ναι για όλη σου τη ζωή.
• Προγευμάτισε σαν βασιλιάς, φάε σαν πρίγκιπας, δείπνησε σαν ζητιάνος.
• Χαμογέλα και γέλα πιο πολύ.
• Μη χάνεις ευκαιρία να αγκαλιάζεις εκείνον που εκτιμάς.
• Η ζωή είναι σύντομη για να την χαραμίζεις μισώντας κάποιον.
• Μη παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά, κανείς άλλος δεν το κάνει.
• Δεν είναι απαραίτητο να κερδίζεις κάθε αντιπαράθεση, αποδέξου την ασυμφωνία και μάθε από την άλλη άποψη.
• Γαλήνεψε με το παρελθόν, για να μη καταστρέψεις το παρόν.
• Μη μοιράζεσαι τη ζωή σου με εκείνη των άλλων. Δεν ξέρεις το δρόμο που ακολούθησαν αυτοί.
• Κανείς δεν είναι υπεύθυνος της ευτυχίας σου εκτός από σένα τον ίδιο.
• Να θυμάσαι πώς δεν έχεις τον έλεγχο όσων σου συμβαίνουν, αλλά σίγουρα το τι κάνεις με αυτά.
• Μάθε κάτι νέο σήμερα.
• Αυτό που σκέπτονται οι άλλοι για σένα δεν είναι υποχρέωσή σου.
• Να εκτιμάς το κορμί σου και να το απολαμβάνεις.
• Δεν έχει σημασία πόσο καλά ή κακά είναι τα πράγματα, θα αλλάξουν.
• Η εργασία σου δεν θα ασχοληθεί με σένα σαν αρρωστίσεις, οι φίλοι σου ναι. Έχε επαφή μαζί τους.
• Τελείωνε με οτιδήποτε δεν είναι χρήσιμο, ωραίο, διασκεδαστικό.
• Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Εσύ έχεις ήδη όσα χρειάζονται.
• Τα καλύτερα έρχονται.
• Δεν πειράζει που κάθεσαι. Σήκω, ντύσου και βοήθα.
• Κάνε υπέροχο σεξ, πάντοτε με όλο σου το είναι.
• Τηλεφώνα στους δικούς σου συχνά και λέγε τους πως υπάρχεις.
• Κάθε βράδυ ξαπλώνοντας πες: “Σε ευχαριστώ… Κατάφερα να…”
• Θυμήσου πως είσαι ιδιαίτερα ευλογημένος για να είσαι στρεσαρισμένος
• Απόλαυσε το ταξίδι. Έχεις μόνο μια ευκαιρία. Κέρδισε όσο περισσότερο…
• Η ζωή είναι όμορφη. Απόλαυσέ την τώρα που μπορείς, αλλά κάνε και «κάτι»!

Προσδοκίες

Ο Robert Rosenthal, διακεκριμένος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, έκανε έρευνες επί σειρά ετών προκειμένου να αποδείξει ότι οι προσδοκίες μπορούν να επηρεάσουν την πραγματικότητα. Σε μελέτες που έκανε σε σχολεία, ενημέρωνε στους δασκάλους ότι μέσω νέων ψυχολογικών τεστ μπορούσε να προβλέψει τη σχολική απόδοση των μαθητών. Στη συνέχεια επέλεγε με κλήρωση το 20% των μαθητών και ανακοίνωνε στους δασκάλους εμπιστευτικά ποιοι ήταν οι υποτιθέμενοι εξυπνότεροι μαθητές.

Στο τέλος της χρονιάς οι προσδοκίες των καθηγητών (για το τυχαίο δείγμα μαθητών) επιβεβαιώνονταν: Παρουσιαζόταν σημαντική βελτίωση τόσο στο δείκτη νοημοσύνης των μαθητών όσο και στη σχολική τους επίδοση. Το συμπέρασμα επομένως ήταν ότι η πίστη των δασκάλων στις ικανότητες του μαθητή παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίδοση του τελευταίου αλλά και στη δημιουργία αυτών των ικανοτήτων.

Με λίγα λόγια

• Οι προσδοκίες που έχουμε για τους άλλους μεταβιβάζονται σε αυτούς μέσω πολλών οδών αλλά και μέσω μη-λεκτικής επικοινωνίας
• Εκείνοι ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας αποδίδοντας ανάλογα
• Οι αρχικές μας προσδοκίες επαληθεύονται

Είναι αυτονόητο ότι όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για το χώρο της μάθησης αλλά έχουν άπειρες εφαρμογές στη ζωή μας: Εφαρμόζονται στις σχέσεις γονέων και παιδιών, στις σχέσεις συντρόφων, στον εργασιακό μας χώρο.

Ας κάνουμε λοιπόν στον εαυτό μας τις εξής ερωτήσεις:

• Τι προσδοκίες έχω από τους γύρω μου; Από τα παιδιά μου; Από το σύντροφό μου; Από τους συνεργάτες μου;
  (Θα τις επιβεβαιώσουν!)
• Μήπως βάζω στους ανθρώπους ετικέτες; Μήπως τους εντάσσω σε στερεότυπα με βάση κάποιο χαρακτηριστικό γνώρισμα, φύλο, ηλικία, καταγωγή κλπ;
  (Δε θα με απογοητεύσουν!)
• Μήπως προεξοφλώ τη συμπεριφορά που περιμένω να έχουν απέναντί μου και απέναντι στους άλλους;
  (Θα συμπεριφερθούν έτσι ακριβώς!)
• Τι πραγματικά πιστεύω για αυτούς; Μήπως τους θεωρώ κατώτερους των περιστάσεων;
  (Θα μου αποδείξουν ότι έχω δίκιο!)

Από σήμερα, αρχίστε να παρατηρείτε τις σκέψεις σας συνειδητά. Οι σκέψεις σας έχουν δύναμη. Έχοντας θετικές προσδοκίες από τους ανθρώπους γύρω σας, τους επηρεάζετε θετικά, τους βοηθάτε να βελτιώσουν την αυτοεκτίμησή τους και να πιστέψουν στον εαυτό τους. Ως αποτέλεσμα θα σταθούν τελικά στο ύψος των προσδοκιών σας.

Το μήλο και η ιδέα

Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθώ όποτε έχω χρόνο τα βίντεο του ted.com: για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για ομιλίες διαφόρων ανθρώπων που ασχολούνται με την τεχνολογία, τη μουσική, την εκπαίδευση και πολλούς άλλους τομείς και έχουν κάτι να πουν στον κόσμο που τα παρακολουθεί σύμφωνα με τους διοργανωτές. Η διαδικασία αυτή των ομιλιών εξαπλώνεται σε διάφορες πόλεις ανά την υφήλιο και οι ενδιαφερόμενοι κάνουν “ουρά” για να μπορέσουν να τα παρακολουθήσουν ζωντανά. Το 2010 έγινε η πρώτη διοργάνωση στη Θεσσαλονίκη, όπου αν και συμπλήρωσα τη σχετική αίτηση δεν είχε θετικό αποτέλεσμα. Από το 2009 πραγματοποιούνται στην Αθήνα τα αντίστοιχα events και είναι αλήθεια ότι οι ομιλίες που ανεβαίνουν αργότερα στο YouTube είναι -αν όχι όλες, οι περισσότερες- εξαιρετικά ενδιαφέρουσες.

4 επιλεγμένες σε τυχαία σειρά:

• Μία εμπνευσμένη ομιλία (δες την εδώ) από τον Δημήτρη Τσουκαλά, δήμαρχο του ορεινού χωριού της Ανάβρας Μαγνησίας, που αποδεικνύει ότι υπάρχουν περιπτώσεις Ελλήνων που πάνε κόντρα στην διαφθορά και ενδιαφέρονται πραγματικά για τον τόπο τους. Μία αναδρομή στο λαμπρό παράδειγμα της Ανάβρας και στην ανέλπιστη ανάπτυξή αυτής της απομακρυσμένης κοινότητας που αποτελεί παράδειγμα για την ελληνική επαρχία και τους πολιτικούς της παράγοντες καθώς και για κάθε πολιτικό.
• π. Αντώνιος Παπανικολάου (δες την εδώ)
• Αρίστος Δοξιάδης (δες την εδώ)
• Philip Nielsen (δες την εδώ)

Πριν λίγες μέρες λοιπόν, μαθαίνοντας ότι θα διοργανωθεί και δεύτερο event φέτος του TEDx στην Αθήνα (για το πρώτο ούτε καν πρόλαβα να δηλώσω συμμετοχή), δεν έχασα λεπτό. Συμπλήρωσα τη σχετική φόρμα εγγραφής που εκτός των τυπικών στοιχείων απαιτούνται και κάποιες επιπλέον πληροφορίες ώστε να διαμορφωθεί ουσιαστικότερα το προφίλ του αιτούντα. Με τι ασχολείσαι, τι σε ενδιαφέρει, γιατί θέλεις να το παρακολουθήσεις κλπ. Και αφού τα συμπληρώνεις όλα αυτά περιμένεις σχετική απάντηση – έγκριση της αίτησης συμμετοχής σου.

---

Χθες λοιπόν μου ήρθε απαντητικό mail ότι εγκρίθηκε η αίτησή μου και μπορώ να προχωρήσω στην πληρωμή του κόστους συμμετοχής.

---

Έχοντας ξοδέψει αρκετές ώρες παρακολουθώντας τις όντως εμπνευσμένες ομιλίες ανθρώπων με φρέσκες ιδέες και πρωτότυπες λύσεις σε θέματα που αντιμετωπίζουν στον τομέα ενασχόλησής τους, η πολυπόθητη απάντηση στην αίτηση κρίνεται αν μη τι άλλο ως …θετική εξέλιξη! Θα προσπαθήσω να παρευρεθώ, ζυγίζοντας και τα τρέχοντα “πρέπει”, και εκτός απροόπτου θα είμαι εκεί το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου ώστε να ακούσω, να μιλήσω με παρευρισκόμενους, να στροφάρω ίσως διαφορετικά σε διάφορα που σκέφτομαι ή που θα σκεφτώ εκεί.

Αν έχεις ένα μήλο και έχω ένα μήλο και ανταλλάξουμε μήλα τότε εσύ κι εγώ θα εξακολουθούμε να έχουμε από ένα μήλο. Αλλά αν έχεις μία ιδέα και έχω μια ιδέα και ανταλλάξουμε ιδέες, τότε ο καθένας από εμάς θα έχει δύο ιδέες.

Εικονικές εναλλακτικές;

Έφυγε ο ένας, ήρθε ο άλλος. Ο πρώτος ανήκει στη λέσχη Α, ο άλλος είναι χρόνια μέλος στην ομάδα των Β. Πώς έχουν κάποιοι την αφελή εντύπωση ότι θα αλλάξουν προς το καλύτερο τα πράγματα τώρα ή τότε που θα έρθει ο τρίτος, ο τέταρτος και πάει λέγοντας…

Είναι θέμα προσώπων; Εξαρτάται το αύριο μας από το πρόσωπο που είναι κάθε φορά στην εξουσία; Ή απλά είναι εκτελεστές εντολών και κρίνονται, άρα παραμένουν ή αποχωρούν με το βαθμό της ταχύτητας υλοποίησης των εντολών που δέχονται; Μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα του εντολέα στο βάθος ενός διαδρόμου, να υποδέχεται τον εκ καλπών επιτυχόντα και να του παραδίδει το αντιστοίχου χρώματος ντοσιέ εντολών. Εύχομαι να μην κρίνω σωστά, αλλά η πορεία των πραγμάτων είναι εδώ και χρόνια προδιαγεγραμμένη και η δική μας συμβολή στην αλλαγή αυτής είναι ήδη μελετημένη και προσεκτικώς προετοιμασμένη.

Μπορούμε βέβαια να ασχολούμαστε με διάφορα εμείς για να περνάμε την ώρα μας δημιουργικά και ευχάριστα. Να συζητάμε με τους γύρω μας και να καταλήγουμε σε κρίσεις και προφητικές σκέψεις αφού ξέρουμε τόσα από τα παρασκηνιακά. Ή γιατί το διαβάσαμε κάπου (στην εφημερίδα της επιλογής μας). Ή γιατί μας το είπε ο τάδε που γνωρίζει πολλά (και είναι φίλος γιατί οι απόψεις του ψιλοσυμφωνούν με τις δικές μας). Ή γιατί έτσι έγινε και παλιότερα, άρα όποιος ξέρει την ιστορία (την όποια, αρκεί να ξέρει) μπορεί να προλάβει καταστάσεις… Και κατεβαίνουμε για μπυρίτσα να δούμε το ματς για να ξεχαστούμε βρε αδερφέ για λίγο από τα γνωστά που τελικώς μας κουράζουν. Και να δούμε καμιά φάτσα γνωστή για να σκεφτούμε διάφορα ή να τη θάψουμε με την υπόλοιπη παρέα (ειδικά αν δεν κάτσει η πρώτη σκέψη/κίνηση επιβεβαίωσης της μπογιάς μας). Και να περάσουμε τη βραδιά με παρέα (την ίδια περίπου, λέγοντας τα ίδια περίπου, στα ίδια περίπου μέρη) σε μέρος με εκκωφαντική μουσική μην τυχόν και ακούσουμε τη δική μας εσωτερική φωνή να μας ενοχλεί με τις ερωτήσεις της και να γυρίσουμε με ένα χαζό χαμόγελο “είμαι αλλού και γουστάρω”. Και ο κύκλος συνεχίζεται, αλλά όχι αέναα…

(Τελικά η ιδέα του να πλασάρει κάποιος στην αγορά τα γνωστά αντικείμενα προφύλαξης για διάφορες μεταδιδόμενες ασθένειες ή ανεπιθύμητες καταστάσεις με τις καρικατούρες των πολιτικών προσώπων σε ποικίλους χρωματισμούς, ίσως και φράσεις στυλ κρητικών μαντινάδων, μπορεί να λειτουργήσει και ως το απόλυτο τεστ για τους άρρενες. Αν και τότε… όλα βαίνουν …άριστα!)

Μόλις αφεθείς…

Μόλις αφεθείς, ανοίγεται ένας τελείως καινούργιος κόσμος ανάμεσα σε σένα και σε οποιονδήποτε που είναι γύρω σου, σε μένα και σε σένα. Αρχίζει η επικοινωνία καρδιά με καρδιά. Τότε μπορείς να ακούσεις τα λόγια μου, αλλά ακούς με έναν τόσο διαφορετικό τρόπο, με τέτοια βαθιά συμπάθεια και αγάπη, με τέτοια ευγνωμοσύνη και δεκτικότητα, που εκείνες οι λέξεις δεν είναι πια λέξεις, αρχίζουν να ζωντανεύουν. Τις έχεις ζωντανέψει με τη δεκτικότητά σου. Εγκυμονείς με ό,τι σου λέω, με ό,τι σου μεταδίδω. Τότε, εκεί συμβαίνει μια μετάβαση. Τότε οι λέξεις είναι απλώς οι αφορμές. Χρησιμοποιώντας τη λέξη, σου στέλνω κάτι που δεν μπορεί να συμβεί με τη λέξη.

Τότε, δεν φτάνει σε σένα μόνο η λέξη, αλλά και το κλίμα που μεταφέρει η καρδιά μου.

Κίνητρο για ζωή: η έγνοια για κάτι έξω από σένα

Μου φαίνεται τραγικά αρτηριοσκληρωτικό όταν αντιλαμβάνομαι ανθρώπους που αισθάνονται τόσο δυνατοί και ικανοί, ώστε να πνίγουν τη αυτονόητη (για μένα) διάθεση της προσφοράς. Προς τρίτους, προς αγαπημένα πρόσωπα, προς τα αδέσποτα, προς έναν που πραγματικά έχει ανάγκη και μπορούν να βοηθήσουν. Μου φαίνεται τόσο μικρό και κουτό όταν μπορείς να κάνεις κάτι και δεν το κάνεις… Να ασχολείσαι μόνο με τον προβληματικό, ελλειμματικό και αδύναμο εαυτό σου!

Τις προάλλες μιλώντας με γνωστό μου αναφερθήκαμε σε κοινό μας φίλο που αντιμετωπίζει σοβαρά οικογενειακά θέματα. Η διάθεσή μου να βοηθήσω όσο μπορώ, όσο θέλει, όσο μου δίνει το ελεύθερο, σχολιάστηκε επικριτικά από τρίτο πρόσωπο: “Τι μπλέκεις μωρέ;”, “Τώρα αυτό σου έλειπε…”. Μα όταν δίνεις, αυτό που παίρνεις πίσω, αυτή την αίσθηση ότι έκανες κάτι που μπορούσες και έστω και ένα λιθαράκι αν μπορέσεις να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις σου δίνει απίστευτη δύναμη και χαρά. Δίνεις τη δική σου οπτική, αφού ακούσεις πρώτα. Παίρνεις αυτά που βαραίνουν (έστω και ένα από αυτά) και τα πετάς μακριά του ή τα τσαλακώνεις και τα εξουδετερώνεις.

…

Πόσο αλλάζει ένας άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη ή είναι στα πρόθυρα, όταν κάποια μέρα του χαρίσουν ένα κουτάβι, ένα γατάκι… Ναι, είναι υποχρέωση και βάρος όταν ασχολείσαι με κάποιο πλάσμα που εξαρτάται από σένα. Πόσο ηρεμία όμως προσφέρει…  δίνει χαρά αλλά και λειτουργεί ως φάρμακο!

Ίσως να ακουστεί υπερβολικό, αλλά βλέποντας έξω από σένα, ακόμη και ο φόβος του θανάτου δεν έχει την ίδια επίδραση όπως πριν. Αρχίζει να ξεφτίζει με τον καιρό, όσο μαζεύεις χαμόγελα απλά, χειραψίες αληθινές, αγκαλιές ζεστές, μάτια που ξεθολώνουν εξαιτίας της δικής σου μικρής αλλά ουσιαστικής προσφοράς.

Κοινωνική δικτύωση

Αλλάζει ραγδαία ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα μας και λίγο πιο μακριά μας. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας έχουμε αυξημένες δυνατότητες επικοινωνίας μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, την εξάπλωση του ίντερνετ σε μέρη που συχνάζουμε και ζούμε, με την εξοικείωσή μας στον χειρισμό νέων πολυσυσκευών με χαρακτηριστικά άγνωστα πριν λίγο μόλις καιρό.

Κράτησα ότι ο προεκλογικός αγώνας στις ΗΠΑ με την εκλογή του Ομπάμα βασίστηκε εν πολλοίς σε προώθηση των προγραμμάτων των υποψηφίων σε κανάλια κοινωνικής δικτύωσης. Φαντάζομαι σε όλα τα διαθέσιμα…

Μου έκανε εντύπωση η εξέγερση στην Τυνησία και πως αυτή εκδηλώθηκε και εξαπλώθηκε μέσα από κανάλια κοινωνικής δικτύωσης, με κυριότερο το Twitter.

Σημειώνω ότι κατόπιν σχετικών ερευνών οι Έλληνες είμαστε πάνω από το διεθνή μέσο όρο δημοσίευσης και παρουσίας σε κοινωνικά δίκτυα, γεγονός που επικυρώνει ή επιβεβαιώνει την εξωστρέφεια μας σαν λαό.